Waarom je bij de tweede stopt met bijhouden, en wat dat zegt

Het logboek van TandemBaby met een dag vol voedingen, dutjes en luiers

De eerste keer hield je alles bij. Elke voeding, beide kanten, hoe lang. Elk slaapje, tot op de minuut genoteerd. Elke luier, nat of vies, met tijdstip erbij. En ergens rond week zes zat je om 2 uur 's nachts op de badkamervloer, telefoon voor je gezicht, en besefte je dat de app je niet beter liet voelen. Hij gaf je alleen meer dingen om jezelf op te beoordelen.

Dus de tweede keer stopte je. Veel ouders vertellen dat ze hetzelfde deden.

Dat is geen falen van het bijhouden. Dat is een angstprobleem dat eruitzag als een bijhoudprobleem.

Het probleem is niet de app. Het is de angst erachter.

De ouder die elke voeding noteerde en huilde om de gaten, had niets aan de gegevens. De gegevens waren brandstof. Wat zorgen na de komst van een baby zijn normaal, en een folder van de psychologieafdeling van NHS Fife over angst na de bevalling zegt dat zorgen over de gezondheid van je baby heel vaak voorkomen. De folder merkt ook op dat een obsessieve-compulsieve stoornis vrij vaak rond de zwangerschap en de geboorte begint of erger wordt, en dat steeds opnieuw controleren angst even kan verlichten en het daarna erger kan maken, omdat het moeilijker wordt om ermee te stoppen. Bijhouden kan precies in die cirkel passen. Niet omdat bijhouden slecht is, maar omdat angst elk hulpmiddel gebruikt dat er is.

Raakte je in een spiraal als je een gemiste voeding noteerde, dan was de gemiste voeding niet het probleem.

Wat ouders bij de tweede echt doorhebben

De ervaren ouder die stopt met alles tot in detail bijhouden, houdt niet minder bij omdat die er minder om geeft. Die heeft zich bijgesteld. Die kent de signalen die de Britse NHS gebruikt om te zien of een baby die borstvoeding krijgt genoeg binnenkrijgt: vanaf dag vijf minstens zes zware, natte luiers per dag, zachte gele poep, een gestage gewichtstoename na de eerste paar dagen en een baby die na de meeste voedingen tevreden lijkt. Daarvoor hoef je niet per borst vast te leggen hoe lang je baby drinkt.

Wat het bewaren waard is, is wat echt nuttig is als je slaap tekortkomt: welke kant het laatst, ongeveer hoe laat de voedingen waren, luiers en alles waar je huisarts, verloskundige of het consultatiebureau naar vraagt. Dat is bijhouden als hulpmiddel, niet bijhouden als manier om je staande te houden.

Bij slaap misleiden cijfers het meest. KidsHealth zegt, met de Amerikaanse National Sleep Foundation als bron, dat pasgeboren baby's 14 tot 17 uur per dag horen te slapen, maar ook dat elke baby een ander patroon heeft en dat wat normaal is behoorlijk ver uiteenloopt. Er is geen slaapgetal dat betekent dat je het goed doet. Het patroon dat je probeert te vinden, bestaat misschien nog niet.

De vraag die je om 3 uur 's nachts kunt stellen

Niet “houd ik genoeg bij?”, maar: verandert deze informatie wat ik doe, of houdt die me alleen uit mijn slaap?

Kijk je in de app en voel je je steviger, dan werkt het. Kijk je in de app en voel je meteen dat je achterloopt, of blijf je narekenen of een tussenpoos te lang is, dan is het misschien de angst die praat, niet de gegevens.

Maar laat je daardoor niet weerhouden van bellen als er echt iets mis is. Minder dan zes natte luiers per dag na de eerste week, een pasgeboren baby die vaak voedingen overslaat of de hele nacht doorslaapt en een baby die met twee weken nog onder het geboortegewicht zit, zijn volgens de American Academy of Pediatrics (AAP) allemaal waarschuwingstekens van een voedingsprobleem, en een telefoontje waard. Bij een baby die moeilijk wakker te krijgen is, al 12 uur niet heeft geplast, moeite heeft met ademhalen of jonger is dan drie maanden en een temperatuur heeft van 38 °C of hoger, bel je volgens de NHS het alarmnummer 112.

Houd je voedingen bij in TandemBaby of iets anders, dan zijn de nuttige kolommen de kolommen waar die controles op leunen: voedingen en luiers. Al het andere is optioneel.

Je mag stoppen

Je hebt geen diploma nodig om je telefoon weg te leggen. Het advies van de NHS over de slaap van pasgeboren baby's vraagt je niet om iets bij te houden. Het zegt dat gebroken nachten heel zwaar kunnen zijn en stelt voor om hulp te vragen. Het gaat ervan uit dat je een moe mens bent die haar best doet, en dat ben je ook.

Maakt bijhouden de nachten erger, stop dan met bijhouden. Lukt stoppen niet, heb je het gevoel dat er iets ergs gebeurt als je een notitie mist, dan is dat het vertellen waard aan je huisarts, verloskundige of het consultatiebureau. Niet omdat je faalt, maar omdat angst na de komst van een baby vaak voorkomt en te behandelen is. Volgens de NHS krijgt tot 1 op de 5 vrouwen en 1 op de 10 mannen tijdens de zwangerschap of in het eerste jaar na de geboorte problemen zoals depressie of angst. Het is niet iets waar je in je eentje met op elkaar geklemde kaken doorheen moet.

Angst kan ook samengaan met een postpartumdepressie, die op elk moment in het eerste jaar kan beginnen. De NHS noemt signalen zoals een sombere stemming, nergens meer van kunnen genieten, je hopeloos of een slechte ouder voelen, de hele tijd piekeren, moeite met concentreren en gedachten om jezelf of je baby iets aan te doen, en zegt dat je hulp zoekt, ook als maar een deel ervan past. Een postpartumpsychose is zeldzaam, maar een noodgeval: volgens de NHS begint die meestal plotseling in de eerste twee weken na de geboorte, met signalen zoals hallucinaties, wanen, een heel uitgelaten of heel sombere stemming en je erg verward voelen. Heb je gedachten om jezelf of je baby iets aan te doen, of voel je je verward of los van de werkelijkheid, bel dan nu het alarmnummer 112.

De gegevens vervagen. De nachten waarin je hem gewoon zag ademen, die blijven.

Bronnen

Dit is voorlichting, geen medisch advies. Het vervangt geen persoonlijk advies van je huisarts, verloskundige of het consultatiebureau, die je baby kennen.

← Terug naar de blog

Ouderschap in ritme.