Czemu mamy drugiego dziecka przestają notować i co to znaczy
Za pierwszym razem zapisywałaś wszystko. Każde karmienie, obie piersi, czas trwania. Każdą drzemkę co do minuty. Każdą pieluszkę, mokrą czy brudną, z dokładną godziną. A gdzieś w szóstym tygodniu siedziałaś o 2:00 w nocy na podłodze w łazience, z telefonem przed nosem, i docierało do Ciebie, że aplikacja wcale nie poprawia Ci samopoczucia. Dawała Ci tylko więcej rzeczy, za które mogłaś się oceniać.
Więc przy drugim dziecku przestałaś. Wielu rodziców opisuje, że zrobiło to samo.
To nie porażka zapisywania. To problem z lękiem, który wyglądał jak problem z zapisywaniem.
Problemem nie jest aplikacja. Problemem jest lęk, który za nią stoi.
Rodzicowi, który zapisywał każde karmienie i płakał nad lukami, dane nie pomagały. Dane były paliwem. Pewien niepokój po narodzinach dziecka jest normalny, a ulotka działu psychologii NHS Fife o lęku poporodowym nazywa martwienie się o zdrowie dziecka czymś bardzo częstym. Zauważa też, że zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne dość często zaczyna się lub nasila w okresie ciąży i porodu, a wielokrotne sprawdzanie może na chwilę złagodzić lęk, a potem pogorszyć sprawę, bo coraz trudniej przestać. Zapisywanie może idealnie wpasować się w to błędne koło. Nie dlatego, że zapisywanie jest złe, ale dlatego, że lęk wykorzysta każde dostępne narzędzie.
Jeśli zapisanie pominiętego karmienia wpędzało Cię w spiralę, problemem nie było pominięte karmienie.
Co naprawdę zrozumiały mamy przy drugim dziecku
Doświadczony rodzic, który rezygnuje ze szczegółowego zapisywania, nie zapisuje mniej dlatego, że mniej mu zależy. Po prostu się skalibrował. Zna objawy, po których według brytyjskiej publicznej służby zdrowia (NHS) można poznać, że dziecko karmione piersią dostaje dość mleka: co najmniej sześć ciężkich, mokrych pieluszek dziennie od piątego dnia, miękkie, żółte kupki, stały przyrost masy ciała po pierwszych kilku dniach i dziecko, które po większości karmień wydaje się zadowolone. Nic z tego nie wymaga dokumentowania, ile minut dziecko spędziło przy każdej piersi.
Warto zachować to, co naprawdę przydaje się przy niedoborze snu: z której piersi było ostatnie karmienie, przybliżone godziny karmień, pieluszki i wszystko, o co pyta pediatra, położna lub pielęgniarka środowiskowa. To zapisywanie jako narzędzie, a nie jako mechanizm radzenia sobie.
Najbardziej liczby wprowadzają w błąd przy śnie. KidsHealth, powołując się na amerykańską National Sleep Foundation, podaje, że noworodki powinny spać 14 do 17 godzin na dobę, ale też, że każde dziecko ma inny rytm, a zakres normy jest dość szeroki. Nie ma takiej liczby godzin snu, która oznaczałaby, że robisz wszystko dobrze. Rytmu, którego szukasz, może jeszcze w ogóle nie być.
Pytanie, które warto sobie zadać o 3:00 w nocy
Nie „czy zapisuję wystarczająco dużo”, tylko: czy te informacje zmieniają to, co robię, czy tylko nie pozwalają mi spać?
Jeśli zaglądasz do aplikacji i czujesz się pewniej, to działa. Jeśli zaglądasz do aplikacji i od razu czujesz, że nie nadążasz, albo w kółko przeliczasz, czy przerwa nie jest za długa, to może przemawiać przez Ciebie lęk, a nie dane.
Ale nie pozwól, żeby lęk odwiódł Cię od telefonu, gdy coś naprawdę jest nie tak. Mniej niż sześć mokrych pieluszek dziennie po pierwszym tygodniu, noworodek, który często opuszcza karmienia albo przesypia całą noc, i dziecko, które w wieku dwóch tygodni wciąż waży mniej niż przy urodzeniu, to według Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP) sygnały ostrzegawcze problemów z karmieniem, z którymi warto zadzwonić. Według NHS dziecko, które trudno obudzić, od 12 godzin nie zrobiło siku, ma trudności z oddychaniem albo ma mniej niż trzy miesiące i temperaturę 38 °C lub wyższą, wymaga telefonu pod numer alarmowy 112.
Jeśli zapisujesz karmienia w TandemBaby albo gdziekolwiek indziej, przydatne rubryki to te, na których opierają się te sprawdziany: karmienia i pieluszki. Cała reszta jest opcjonalna.
Wolno Ci przestać
Żeby odłożyć telefon, nie potrzebujesz żadnego certyfikatu. Wytyczne NHS dotyczące snu noworodka nie każą Ci niczego zapisywać. Mówią, że z przerywanymi nocami bywa bardzo trudno sobie poradzić, i radzą prosić o pomoc. Zakładają, że jesteś zmęczoną osobą, która robi, co może, i tak właśnie jest.
Jeśli zapisywanie sprawia, że noce są gorsze, przestań zapisywać. Jeśli nie możesz przestać, jeśli czujesz, że stanie się coś złego, gdy pominiesz jakiś wpis, warto wspomnieć o tym lekarzowi, położnej lub pielęgniarce środowiskowej. Nie dlatego, że sobie nie radzisz, ale dlatego, że lęk po narodzinach dziecka jest częsty i można go leczyć. Według NHS u nawet 1 na 5 kobiet i 1 na 10 mężczyzn w ciąży lub w pierwszym roku po porodzie pojawiają się problemy takie jak depresja czy lęk. To nie jest coś, przez co trzeba przechodzić samotnie, zaciskając zęby.
Lęk może też iść w parze z depresją poporodową, która może zacząć się w dowolnym momencie pierwszego roku. NHS wymienia takie objawy jak obniżony nastrój, trudność w cieszeniu się czymkolwiek, poczucie beznadziei albo poczucie, że jest się złym rodzicem, ciągłe zamartwianie się, trudności z koncentracją i myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka, i radzi szukać pomocy, nawet jeśli występują tylko niektóre z nich. Psychoza poporodowa jest rzadka, ale to stan nagły: według NHS zwykle zaczyna się nagle w ciągu pierwszych dwóch tygodni po porodzie, z takimi objawami jak halucynacje, urojenia, bardzo podwyższony albo bardzo obniżony nastrój i silna dezorientacja. Jeśli pojawiają się myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka albo czujesz dezorientację lub oderwanie od rzeczywistości, zadzwoń teraz pod numer alarmowy 112.
Dane bledną. Noce, kiedy po prostu patrzyłaś, jak oddycha, zostają.
Źródła
- Postnatal Anxiety (leaflet, PDF), NHS Fife Department of Psychology
- Breastfeeding: is my baby getting enough milk?, NHS
- Warning Signs of Breastfeeding Problems, Amerykańska Akademia Pediatrii (HealthyChildren.org)
- When to get urgent medical help for babies and children under 5, NHS
- Sleep and Your Newborn, KidsHealth (Nemours)
- Helping your baby to sleep, NHS
- Your mental health, NHS Best Start in Life
- Postnatal depression, NHS
- Postpartum psychosis, NHS
To materiał edukacyjny, a nie porada medyczna. Nie zastąpi indywidualnej porady pediatry, położnej czy pielęgniarki środowiskowej, którzy znają Twoje dziecko.