Usypianie przy karmieniu: to normalne czy psujesz dziecko?

Widok Orbit w TandemBaby: dzień karmień, snu i pieluszek na 24-godzinnym okręgu

Jest 23:00. Dziecko wreszcie śpi. Już masz zamknąć oczy, kiedy na forum wpadasz w wątek o „skojarzeniach zasypiania”, i teraz siedzisz w ciemności, w myślach przewijasz cztery miesiące wieczornego usypiania i nie możesz pozbyć się myśli, że robisz coś źle.

Nie robisz. Za chwilę odłóż telefon. Najpierw przeczytaj to.

Czym właściwie jest usypianie przy karmieniu

Usypianie przy karmieniu oznacza, że dziecko zasypia przy piersi albo przy butelce i to jest dla niego sygnał, żeby przejść w sen. Obawa (ta prawdziwa, a nie wersja z forum) dotyczy godziny 2:00 w nocy. Dzieci budzą się pod koniec każdego cyklu snu, a dziecko, które zasnęło przy karmieniu, może potrzebować tego samego sygnału, żeby znowu zasnąć. Samo nie potrafi go odtworzyć, więc Cię woła. Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) mówi to samo o usypianiu dziecka kołysaniem.

I tyle. To cała historia. To nie jest żadne uszkodzenie. To wyuczone skojarzenie, a dzieci łatwo uczą się skojarzeń.

W pierwszych miesiącach tak właśnie ma być

Według brytyjskiej publicznej służby zdrowia (NHS) dziecko karmione piersią w pierwszych tygodniach prawdopodobnie będzie przysypiać podczas karmienia i jeść, dopóki się nie naje albo całkiem nie zaśnie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) mówi, że dzieci powinny być karmione piersią na żądanie, „tak często, jak dziecko chce, w dzień i w nocy”. A według AAP trzymanie małego dziecka na rękach i odpowiadanie na jego potrzeby go nie rozpieszcza. Jej rada, żeby odkładać dziecko senne, dotyczy dzieci od czterech miesięcy.

Jeśli masz 4,5-miesięczne dziecko i właśnie analizujesz każdą drzemkę z ostatnich czterech miesięcy: Twój instynkt był słuszny. Twoje dziecko potrzebowało jeść i dostawało jedzenie.

Kiedy warto się nad tym zastanowić

Mniej więcej w wieku czterech do pięciu miesięcy niektóre dzieci zaczynają budzić się częściej, a nie rzadziej. Poradnia snu dziecięcego przy szpitalach NHS w Newcastle podaje, że wiele dzieci „znowu zaczyna budzić się w nocy w wieku 4 do 5 miesięcy”. KidsHealth zauważa, że karmienie albo przytulanie budzącego się dziecka „może sprawić, że maluch zacznie regularnie budzić się po tę uwagę”.

Głód nadal jest jednak prawdziwy. Według KidsHealth większość dzieci w tym wieku nie potrzebuje już karmienia w środku nocy, ale niektóre, zwłaszcza karmione piersią, mogą nadal się budzić. Nie zawsze da się odróżnić jedno od drugiego.

To więc coś, co możesz zmienić, jeśli chcesz, a nie coś do naprawienia jeszcze dziś w nocy. Jeśli zapisujesz karmienia i pobudki (w TandemBaby, w zeszycie albo w notatkach w telefonie), weź zapiski z kilku dni do pediatry lub pielęgniarki środowiskowej i zapytaj, czy dziecko wciąż potrzebuje nocnych karmień.

Czego na pewno nie robisz

Nie rujnujesz dziecku snu na zawsze. Poradnia w Newcastle podaje, że wiele dzieci budzi się w nocy co najmniej przez cały pierwszy rok. W australijskim badaniu dzieci, które w wieku siedmiu miesięcy miały problemy ze snem, w wieku sześciu lat nie różniły się pod względem problemów ze snem bez względu na to, czy ich rodziców uczono technik usypiania, a same techniki nie miały trwałych skutków, ani dobrych, ani złych.

Nie musisz więc nic z tym robić, dopóki nie poczujesz, że to ten moment. Niektórzy rodzice uznają, że nocne karmienia są w porządku, i czekają. Inni uznają, że przerywanego snu nie da się dłużej wytrzymać, i nad tym pracują. Oba wybory są uprawnione. Internet powie Ci, że jest jedna dobra odpowiedź. Nie ma.

Jeśli chcesz to zmienić

Od czwartego miesiąca AAP radzi kłaść dziecko do łóżeczka senne, a nie śpiące. Jeden łagodny sposób, żeby do tego dojść: przesuń karmienie na wcześniejszy etap wieczornego rytuału, tak żeby nie było ostatnią rzeczą przed snem. To powolna droga, ale nie wymaga zostawiania dziecka, żeby płakało przez godzinę.

Niektóre dzieci potrafią zaskoczyć. Pewna mama na forum dla rodziców opisała, jak jej sześciomiesięczna córeczka, zawsze usypiana przy karmieniu, pewnego wieczoru marudziła przez około dziewięć minut, a potem sama zasnęła. To historia jednej rodziny, a nie obietnica.

Poczujesz, kiedy będzie odpowiedni moment, żeby spróbować. Według NHS skoki wzrostowe, ząbkowanie i choroby mogą wpływać na sen, więc środek któregoś z tych okresów to nie jest dobry czas.

Bez względu na to, jak dziecko zasypia, liczy się, gdzie śpi

Gdy dziecko już śpi, AAP radzi położyć je na plecach w jego własnym łóżeczku lub kołysce, na płaskiej, twardej powierzchni, na której nie ma nic więcej, w Twoim pokoju, ale nie w Twoim łóżku. Jeśli karmisz w łóżku, przełóż dziecko z powrotem, zanim zaśniesz, albo zaraz po przebudzeniu, jeśli zdarzy Ci się przysnąć. Nigdy nie zasypiaj z dzieckiem na kanapie ani w fotelu: według AAP ryzyko śmierci związanej ze snem jest tam nawet 67 razy wyższe. I nie zostawiaj butelki w łóżeczku: AAP wiąże to z próchnicą zębów.

To nie skojarzenie jest wrogiem. Wrogiem jest niedobór snu. Zajmij się tym, co naprawdę nie pozwala Ci normalnie żyć.

I obserwuj też siebie. Według NHS wyczerpanie jest normalne, ale NHS wymienia też obniżony nastrój, trudność w cieszeniu się czymkolwiek, poczucie beznadziei i problemy ze snem, nawet gdy jest okazja się przespać, jako objawy depresji poporodowej: porozmawiaj wtedy z lekarzem, położną lub pielęgniarką środowiskową. Halucynacje, dezorientacja albo bardzo podwyższony nastrój, jak na „haju”, mogą oznaczać psychozę poporodową, którą NHS nazywa nagłym przypadkiem medycznym. Jeśli pojawiają się myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka albo czujesz dezorientację lub oderwanie od rzeczywistości, zadzwoń teraz pod numer alarmowy 112.

Źródła

To materiał edukacyjny, a nie porada medyczna. Nie zastąpi indywidualnej porady pediatry, położnej czy pielęgniarki środowiskowej, którzy znają Twoje dziecko.

← Wróć do bloga

Rodzicielstwo w rytmie.